ترند (فراگیری ) خودکشی جوانان در شهرستان باغ ملک!
وقتی جان انسانها قربانی فشارهای پنهان جامعه میشود؛ هشدار قرمز خودکشی و آسیبهای اجتماعی در باغملک
خودکشی، قتل و افزایش برخی آسیبهای اجتماعی، موضوعی نیست که بتوان آن را تنها به یک فرد، یک خانواده یا یک اتفاق خاص نسبت داد. پشت هر حادثه، مجموعهای از عوامل اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، خانوادگی و روانی قرار دارد؛ عواملی که اگر بهموقع دیده و مدیریت نشوند، میتوانند به بحرانهای عمیقتری در جامعه تبدیل شوند.
به گزارش خوزپرس؛
در شهرستان باغملک نیز طی ماههای اخیر، نگرانیهای شدیدی درباره وقوع مواردی از خودکشی و همچنین برخی حوادث منجر به قتل مطرح شده است؛ موضوعی که ضرورت بررسی دقیق و کارشناسی وضعیت آسیبهای اجتماعی شهرستان را بیش از گذشته نشان میدهد.
در روزهای اخیر قتل یک زن میانسال و یک جوان در شهرستان باغ ملک و صیدون و خودکشی چند نفر دیگر باعث دلهره در میان خانوادهها شده است.
خانواده هایی که دیگر جرأت نه گفتن به جوانانی که اسیر بیکاری ، فقر فرهنگی ، اقتصادی و معتاد فضای مجازی از جمله اینستاگرام شده اند را ندارند!
باغ ملک این روزها غرق در عزاست ، شب و روز صدای ناله و شیون از خیابان ها و آرامستان ها به گوش می رسد ، فقر فرهنگی بیداد می کند ، فقر اقتصادی فشار بر خانواده ها را بیشتر کرده و دلهره از دست دادن جوانان و نوجوانان در شهر و روستا خواب را از چشم والدین ربوده است…
اما چرا یک انسان به نقطه پایان میرسد؟
خودکشی معمولاً نتیجه یک عامل واحد نیست. مشکلات خانوادگی، فشارهای اقتصادی، بیکاری، شکستهای عاطفی، مشکلات تحصیلی، احساس تنهایی، فشارهای اجتماعی، تعارضات خانوادگی، مصرف مواد و مشکلات سلامت روان میتوانند در کنار یکدیگر زمینهساز بحران شوند. پژوهشهای انجامشده درباره ایران نیز نقش مشکلات خانوادگی، روابط عاطفی، مسائل تحصیلی، فقر و فشارهای اجتماعی را در رفتارهای خودآسیبرسان نشان دادهاند.
بنابراین سادهسازی ماجرا و گفتن اینکه «فلانی به دلیل یک مشکل خاص خودکشی کرد» میتواند ما را از شناخت ریشههای واقعی بحران دور کند…
نقش فرهنگ؛ از سکوت تا حمایت
فرهنگ جامعه میتواند هم عامل محافظت از انسانها باشد و هم، در صورت وجود برخی نگرشهای نادرست، مانعی برای دریافت کمک.
در جوامعی که صحبت کردن درباره مشکلات روانی، اختلافات خانوادگی، شکست عاطفی یا مشکلات اقتصادی با شرم و انگ اجتماعی همراه است، ممکن است فرد در بحران، به جای مراجعه برای دریافت کمک، سکوت کند.
در چنین شرایطی، خانواده، بزرگان محلی، معتمدان، روحانیون، معلمان، مربیان، فعالان اجتماعی و حتی رسانهها میتوانند نقش مهمی در ایجاد فضای گفتوگو و حمایت داشته باشند.
باید فرهنگ «کمک خواستن» را جایگزین فرهنگ «پنهان کردن مشکل» کنیم.
مشکل روحی، شکست اقتصادی یا بحران خانوادگی نباید باعث حذف فرد از جامعه شود. کسی که دچار بحران شده، قبل از هر چیز به شنیدهشدن، حمایت و دسترسی به خدمات تخصصی نیاز دارد.
مسئولان چه وظیفهای دارند؟
مقابله با خودکشی فقط وظیفه شبکه بهداشت یا یک دستگاه خاص نیست. سازمان جهانی بهداشت نیز پیشگیری از خودکشی را نیازمند همکاری بخشهای مختلف از جمله سلامت، آموزش، اشتغال، امور اجتماعی، دستگاه قضایی و رسانهها میداند.
در شهرستان باغملک که از اقوام متفاوتی تشکیل شده استلازم است یک کارگروه تخصصی و مستمر برای بررسی آسیبهای اجتماعی تشکیل شود و به جای برخورد صرفاً پس از وقوع حادثه، به سمت پیشگیری حرکت کنیم.
این کارگروه میتواند با بررسی دقیق و محرمانه آمار، مشخص کند:
– بیشترین آسیبها در چه گروههای سنی و اجتماعی رخ میدهد؟
– مهمترین عوامل زمینهساز چیست؟
– وضعیت بیکاری، فقر، ترک تحصیل و اعتیاد چه نقشی دارد؟
– دسترسی مردم به روانشناس و خدمات سلامت روان چگونه است؟
– آیا خدمات مشاورهای برای جوانان و خانوادهها کافی است؟
– در کدام مناطق شهرستان نیاز به مداخله اجتماعی بیشتری وجود دارد؟
– پس از یک اقدام به خودکشی، چه خدمات حمایتی برای فرد و خانواده او ارائه میشود؟
راهکارهایی که میتوان از همین امروز آغاز کرد
۱. ایجاد مرکز یا واحد تخصصی پیشگیری از خودکشی و آسیبهای اجتماعی در شهرستان
این مرکز باید فقط محل ارجاع نباشد؛ بلکه امکان مشاوره، پیگیری و حمایت مستمر از افراد در معرض خطر و خانوادههای آنان را فراهم کند.
۲. تقویت خدمات روانشناسی در مدارس
نوجوانان و جوانان باید بتوانند بدون ترس از قضاوت، مشکلات خود را با مشاور متخصص مطرح کنند.
۳. آموزش خانوادهها
بسیاری از خانوادهها نشانههای یک بحران روانی یا اجتماعی را نمیشناسند. آموزش والدین برای شناسایی علائم هشدار و نحوه برخورد صحیح میتواند نقش مهمی در پیشگیری داشته باشد.
۴. ایجاد شبکه حمایت اجتماعی در روستاها و مناطق محروم
دهیاران، شوراها، بهورزان، معلمان، روحانیون، معتمدان و افراد مورد اعتماد جامعه میتوانند در شناسایی زودهنگام افراد نیازمند کمک و هدایت آنان به خدمات تخصصی نقش داشته باشند.
۵. توجه جدی به بیکاری و مشکلات اقتصادی
حل همه مشکلات اقتصادی در کوتاهمدت ممکن نیست، اما ایجاد فرصتهای شغلی، حمایت از کسبوکارهای محلی، مهارتآموزی جوانان و حمایت از خانوادههای آسیبپذیر باید بخشی از برنامه پیشگیری باشد.
۶. مقابله با انگ اجتماعی
باید به مردم آموزش داده شود که مراجعه به روانشناس نشانه ضعف یا دیوانگی نیست؛ همانطور که برای بیماری جسمی به پزشک مراجعه میکنیم، مشکلات روانی و اجتماعی نیز نیازمند دریافت کمک تخصصی هستند.
۷. مسئولیتپذیری رسانهها
رسانهها میتوانند در پیشگیری نقش بسیار مهمی داشته باشند؛ اما پرداختن به خودکشی باید مسئولانه باشد، بدون انتشار جزئیات روش، تصاویر یا مطالبی که ممکن است باعث عادیسازی، الگوسازی یا آسیب به خانوادههای داغدار شود. سازمان جهانی بهداشت نیز بر اهمیت پوشش مسئولانه رسانهای تأکید کرده است.
باغملک نیازمند «آمار» و «اقدام» است
آنچه امروز بیش از هر چیز نیاز داریم، نه پنهان کردن مسئله است و نه بزرگنمایی آن.
باید واقعیت را شناخت، آمار رسمی را منتشر کرد، ریشهها را بررسی کرد و برای پیشگیری برنامه داشت.
هر مورد خودکشی یا قتل فقط یک عدد در جدول آماری نیست؛ پشت آن یک خانواده، یک رابطه، یک زندگی و مجموعهای از پیامدهای اجتماعی قرار دارد.
اگر امروز برای پیشگیری اقدام نکنیم، فردا ممکن است با بحرانی روبهرو شویم که هزینه انسانی و اجتماعی آن بسیار سنگینتر باشد.
باغملک نیازمند یک برنامه جامع برای کاهش آسیبهای اجتماعی است؛ برنامهای که از مدرسه و خانواده آغاز شود، به محله و روستا برسد و با همکاری دستگاههای مسئول، متخصصان، مردم و رسانهها ادامه پیدا کند.
این موضوع باید جدی گرفته شود؛ پیش از آنکه یک حادثه دیگر، زنگ خطر را دوباره به صدا درآورد.
(( شب گذشته به علت گرفتگی عضلات به بیمارستان شهید طباطبایی مراجعه نمودم ، پس از دقایقی در قسمت تریاژ خانم حدود ۳۰ ساله همراه با خواهر خود به اورژانس مراجعه نمود و اعلام داشت حدود ۱۰ قرص جهت خودکشی استفاده کرده است، آنجا بود که عمق فاجعه را دریافتم… فاجعه ای به نام خودکشی روزانه که گهگاهی به مرگ ختم می شود و گهگاهی خطر رفع می گردد…))
باغ ملک و صیدون را دریابید..
🖋️علی طلاوری
